mevsimler akıp geçti

dil döktü abdal, diz çöküp mabet önlerinde

giden savaşçılar dönmedi

-kan ve ask-

bast-ı zaman açtı kapılarını

kardeş oldu ölümlü ve ölümsüz

nergisler gömüldü toprağa

yüreğimde rahat durmuyor sızı

avuçlarımda birikirken derin çizgiler

ve uçurum

-gerçek ve ben-

fermanlarda hep ölüm, hep idam bana

kaç bahar dayanırki Nil olmadan bu ülke

yedi yıl ! kıtlık hükmediyor kalplere

kan ile yıkandı aşk

yaşanan hep acı, hep çile

baba kucağında cansız çocuk bedeni

ruhlarını bıraktı cisim mabet önlerinde

ağlama baba !

göm toprağa

Yusuf Bal

15.11.2006 / Çarşamba

Gönderen = blue ice